22 februari 2010
Een medewerker van een organisatie voor verslavingszorg en maatschappelijke opvang in Gelderland deed vorig jaar voor een cliënt van haar een noodoproep. De verslaafde mannelijke cliënt leefde samen met zijn vier honden in een zwaar vervuilde flat. Er waren ernstige klachten van omwonenden vanwege de vervuiling en algehele overlast die deze meneer veroorzaakte. De woningbouwvereniging had een ultimatum gesteld, de situatie moest verbeteren en snel ook.
Vanwege de grote gehechtheid van meneer aan zijn honden was overeen gekomen dat hij afstand moest doen van twee van zijn honden. Eén van deze honden was Ringo en Ringo kon per direct terecht in de seniorenopvang in Tholen.
Het was een grote schok Ringo te zien. Hij zag er vreselijk uit, zijn gezondheidstoestand was erbarmelijk. Zijn slecht verzorgde gebit had abcessen in zijn kaken veroorzaakt, de ontsteking had zich een weg naar buiten toe gebaand en zijn kop was helemaal opgezwollen. Deze fistels zijn uiteraard direct aangepakt maar dat laat onverlet dat Ringo het heel zwaar heeft gehad. Hij was verder volkomen apathisch en het heeft de medewerkers in Tholen heel wat tijd en moeite gekost om hem uit zijn schulp te krijgen. Dat is voor een deel gelukt maar een spontane, mensgerichte hond zal hij nooit worden.