Nieuws

Het werkgebied van de Hondenbescherming is Nederland, het lot van deze honden ontgaat haar echter geenszins. Het bestuur van de Hondenbescherming heeft daarom besloten het Animal Foundation Platform (AFP) een donatie toe te kennen. Deze donatie moet bijdragen aan het bieden en ontwikkelen van structurele hulp voor buitenlandse honden.

De Hondenbescherming is verheugd te zien dat er steeds meer fundamentele en effectieve projecten worden opgezet als hulp aan buitenlandse honden in de betreffende landen zelf. De organisatie gelooft in het bundelen van krachten en wil daarom graag het AFP in het bereiken van haar missie ondersteunen. Zij is niet voornemens individuele organisaties te gaan ondersteunen.

Voor mensen in Nederland die iets willen doen voor honden in het buitenland, lanceerde de Hondenbescherming eind vorig jaar de buitenlandse honden checklist. Deze checklist biedt criteria voor het kiezen van een organisatie die steun aan honden verleent. Daarnaast biedt ze criteria voor diegene die overweegt een hond naar Nederland te halen. Download hem hier: Buitenlandse honden checklist.pdf

In het aankomend nieuwsmagazine ‘Hond’ leest u het hele verhaal, maar u kunt hier alvast een voorproefje lezen! 

Het verhaal begint op de spannendste dag in het leven van de vijftienjarige Claudia. Het was de dag waarop ze leerde wat ware trouw is, wat ware liefde is, maar bovenal: wat ware vriendschap is. Na een rit van drie en een half uur vanuit Maastricht kwam Claudia met haar vader aan in een dorp vlak boven Meppel.

Ze belden aan waarop de deur open ging, een vriendelijk ogende man stond in de deuropening en wees de weg naar binnen. Maar voordat Claudia ook maar één stap naar binnen zette voelde ze iets nats over haar hand, en viel haar blik op de witte hond die voor haar stond. Een hond met enorme oren.

‘Zodra hij zag dat we naar binnen gingen veroverde hij snel zijn plaats op de bank, en lag daar prinsheerlijk alles te overzien. We gingen naast hem zitten, en bekeken hem eens goed, van zijn gigantische oren tot zijn vijfde tenen, alles werd geïnspecteerd. We kregen een poot over onze schoot heen geworpen, en toen wisten we het: Weldra zouden we trots baasje zijn! Na de kennismaking ging ik met mijn vader een stukje "wandelen" met deze hond, het leek meer op touwtje trekken, althans zo voelde het voor mijn arm. Dit maakte me wel wakker uit mijn droom: hij zou nog enorm veel werk opleveren. Maar dat had ik er vanzelfsprekend voor over. Een paar kopjes koffie verder was het rond, ik weet nog hoe ik, zodra ik buiten was, "Gezinsuitbreiding!" SMS'te naar mijn beste vriendin. Ik was het trotse baasje van een prachtige Zwitserse Witte Herder reu!’

Thuis aangekomen begint het avontuur voor Jhento en Claudia. Lees in het aankomend Nieuwsmagazine hoe ze hun weg samen vinden in hun nieuwe leven samen. 

Alice en Whitney konden helaas vanwege ziekte van hun baasje niet langer bij haar blijven. De dames zijn erg gesteld op elkaar en bijna onafscheidelijk. Snoeky en Jessie hebben beiden pech gehad in hun leven en werden afgedankt rond de jaarwisseling. Ze lijken er niet minder vriendelijk door geworden te zijn. Wat is dat toch een bijzondere eigenschap van honden!

En dan is er nog Spikey met zijn merkwaardige uiterlijk en prachtige grote oren. Hij is nog berefit en zoekt een actieve baas. 

Klik snel op de knop 'Seniorenhond zoekt hulp' aan de rechterzijde van dit item en lees de verhalen van deze 'nieuwe oudjes'!

De staatssecretaris geeft aan dat er geenszins sprake is van een versoepeling van het beleid maar van het formaliseren van de procedure waarmee de verzoeken tot ontheffing van het verbod op trekkracht worden beoordeeld. Met het formaliseren van de procedure streeft de staatssecretaris naar uniformiteit en transparantie in de besluitvorming.

In zijn brief geeft de staatssecretaris aan dat bij de toetsing van de ontheffingsaanvraag een dierenartsverklaring een centrale rol speelt. Uit de dierenartsverklaring en een daarbij behorende veterinaire keuring moet blijken of een hond wel of niet geschikt is om als trekkracht te dienen.

De Hondenbescherming is er nog altijd niet gerust op en verbaast de organisatie dat aan dit onderwerp aandacht wordt besteed, terwijl er veel belangrijke welzijnsonderwerpen op de agenda van de overheid (zouden moeten) staan.

Voorts zou het voor de beoordeling beter zijn om een medische verklaring en een veterinaire keuring te laten verrichten door een onafhankelijke instantie, zoals bijvoorbeeld de Faculteit Diergeneeskunde te Utrecht in plaats van praktiserende dierenartsen die een direct economisch belang kunnen hebben.

En afgezien van een eventuele medische keuring kunnen we stellen dat de lichaamsbouw van honden hen in beginsel ongeschikt maakt voor het trekken van voertuigen of objecten. Veel honden en dan met name de grotere rassen zijn in toenemende mate vatbaar voor overerfbare aandoeningen, zoals bijvoorbeeld de gewrichtsaandoeningen HD (heupdysplasie), ED (elleboogdysplasie) en OCD (osteochondrose). Iedere vorm van overbelasting kan deze aandoeningen verergeren, of indien latent aanwezig, activeren met alle ongewenste lichamelijke en gedragsproblemen van dien. Het door een hond laten trekken van een wagentje is aldus een riskante onderneming voor wat de gezondheid en het welzijn van de hond betreft. Voor het verschaffen van lichamelijke beweging zijn er in onze optiek voldoende alternatieven die minder risicovol zijn voor het welzijn van de hond.

Op 1 februari as zal de staatssecretaris door de Vaste commissie van EL&I hoogstwaarschijnlijk om nadere toelichting worden gevraagd. Uiteraard zal de Hondenbescherming de beraadslagingen nauwlettend in de gaten houden en daar waar nodig reageren. 

Klik hier om het antwoord van Bleker te lezen: http://www.rijksoverheid.nl/documenten-en-publicaties/brieven/2012/01/18/brief-aan-de-hondenbescherming-over-trekkrachtverbod-honden.html